Takin' Me Down To Strawberry Fields

อ่านไปอ่านมาซักพัก
ช่วงม.2 มีร้านการ์ตูนมาเปิดใกล้ๆบ้าน
เลยเริ่มเช่าและเป็นลูกค้าเหนียวแน่น

(แอบภูมิใจเพราะเป็นลูกค้าคนที่ 26 ของร้าน :P)

หลังจากนั้นก็เริ่มอ่านแนวการ์ตูนต่อสู้ กีฬา แฟนตาซี บลาๆ
(ไอ้พวกต้องเสียเหงื่อแลกกับมิตรภาพลูกผู้ชายน่ะ)

พอม. 4 ก็มีร้านการ์ตูนมาเปิดอีกร้าน

ร้านนี้แหละที่ทำให้เรารู้จัก

"Y"

ช่วงนี้ก็เป็นช่วงที่เล่นเน็ตจริงจังมาก
เพราะแต่งฟิคชัน และเริ่มตามดูงานของเว็บต่างๆ

หาเรื่องวายๆอ่านบ้าง :P
ดูแฟนอาร์ตบ้าง


จนกระทั่งมารู้จักเว็บพี่กิ้งก่าจากลิงค์ของ VBK
(ที่บัดนี้ดันกลายเป็นสวรรค์ล่มไปแหล่ว T^T)

หลังจากนั้นก็แอบเข้าไปดูงานของพี่แฝด aya & ume
ติดตามดูโดและอ่านฟิคเรื่อยมา

ช่วงนี้ก็เริ่มรู้จักบอร์ด all-final เริ่มรู้ว่าอะไรเป็นอะไรมากขึ้น
แต่ก็ยังแอบสิงอยู่เงียบๆและเป็นช่วงที่เริ่มบ้าบารามอส

สมัครบอร์ดบารามอสช่วงนี้ก็ประมาณเดือนเมษาขึ้นม.5 ล่ะมั้ง

หลังจากนั้นก็ตามลิงค์บทความวาย(อีกแล้ว)
ของคุณTemp มาที่

"pocket school"

สิงเงียบๆอยู่ประมาณสอง-สามเดือนได้
แล้วก็ตัดสินใจสมัครบอร์ดนี้


อยู่ไปอยู่มาจนจะครบปีนึง
แล้วที่นี่ก็กลายเป็นบ้านอีกหลังของเราไปจนได้...

จำได้ไหม... คุณวาดการ์ตูนครั้งแรกเมื่อไหร่???


.
.
.


เรื่องนี้ก็ไม่แน่ใจอีกเช่นกัน
แต่น่าจะประมาณอนุบาลหนึ่งสินะ

วาดเล่นกันมาเรื่อยจนช่วงป.ห้า-หก
ก็มีการวาดตุ๊กตา(หลอก)ขายเพื่อน :P

เป็นตัวเล็กๆ มีชุด ประมาณว่าแต่งตัวตุ๊กตา
เก็บเงินนิดๆหน่อยๆมาเป็นค่าสี
(ช่วงนี้ทำหนังสือพิมพ์ล้อเพื่อนด้วย
=3=~ แอบชั่วร้าย 55+)

อือ.. แล้วก็มีวาดเก็บไว้ในสมุดเรียน
พยายามจะวาดเป็นเรื่องๆ แต่ก็ไม่สำเร็จ - -



แต่ถ้าถามว่าฝึกวาดจริงจังเมื่อไหร่?

ก็คงต้องตอบว่า ช่วงม.3


ช่วงนั้นอ.ที่สอนคอมชอบให้ทำ my mapping
ทีนี้เราก็เลยวาดฮิกะกับซาอิ ไอส์คุง จากสไปรัลและอีกมากมาย

วาดแบบเหมือนเป๊ะๆ แต่ไม่ได้ดราฟมา


หลังจากนั้นก็ห่างๆไปนิดหน่อยเพราะการสอบเข้าม.ปลาย


แต่พอม. 4 ก็กลับมาวาดใหม่เริ่มพัฒนางานขึ้นมาทีละน้อย
ช่วงม.5 ประมาณตุลาฯเราก็เริ่มหัด cg ครั้งแรก ><

ที่ทำก็เป็นเรื่องบารามอส (ม่วงด้วย ^^")
ลงสีเห่ยๆ ใน pts ครั้งแรก โดยไม่มีการแยกเลเยอร์
ไม่มีการคำนึงถึงความรู้ที่เคยเรียนมาใดๆทั้งสิ้น

55+ เน่าที่สุด - -"

ตอนนี้รูปหายไปแล้วด้วย เสียดายมาก


รูปที่ 2 ก็ยังเป็นบารามอสอยู่ดี แต่คราวนี้ลงสีดีขึ้น
ทำนานมากๆ ประมาณ 7 ชั่วโมงได้
ทั้งๆที่รูปนี้ก็แทบไม่มีอะไรเลย






ตอนนี้รูปเราเริ่มได้รับอิทธิพลโกธิคมากขึ้นเรื่อยๆ
(เริ่มหลอนขึ้นด้วย :P)


อันนี้เป็นโอซีแรกในชีวิต(ล่ะมั้ง? จำไม่ค่อยได้แล้ว)





หลังจากนั้นก็เริ่มรู้จักอะไรต่อมิอะไรมากขึ้น
จนกระทั่งตอนนี้โพสต์รูปใน pk ครบร้อยรูปแล้ว ><


ความคืบหน้าของรูป thx.





ลงสีไปประมาณ65 % ได้แล้วแฮะ... แต่ดันมีปัญหากะ bg

เรามีปัญหาเรื่องต้นไม้ตลอดเลย
ไม่ว่าจะเป็นการวาดแบบเส้นสถาปัตย์หรือนิเทศน์ก็เหอะ




...ยังไงก็ยังต้องพัฒนากันต่อไป...




คุณรู้สึกอย่างไรกับการ์ตูน???


.
.
.

หลายครั้งที่เราพบว่า
ผู้ใหญ่บางคนไม่ค่อยชอบให้เด็กอ่านการ์ตูน

ยกย่องงานศิลปะมากมายด้วยลมปากและการประเมินค่า



เราไม่เคยเข้าใจเลยสักครั้ง

เราคิดว่า การ์ตูนเป็นศิลปะราคาถูกที่สูงค่า
เนื่องจากสร้างความอิ่มใจกับผู้พบเห็น

เสริมสร้างจินตนาการไม่ด้อยไปกว่าหนังสือหรือภาพเขียนใดๆ

ราคาหลักสิบไปจนถึงหลักร้อยที่เสียไป
ก็ให้ความสุขได้ไม่แพ้กับภาพราคาหลายหมื่น หลายแสนไม่ใช่หรือ?

ซึ่งก็ไม่แน่หรอกนะ
บางคนอาจมีความสุขกับการซึมซาบซึ่งอรรถรสของภาพเขียน
มากกว่ามานั่งหัวเราะเป็นบ้าเป็นหลังหรือร้องห่มร้องไห้
หลังจากอ่านการ์ตูนก็เป็นได้

.
.
.

อาจเป็นเพราะบางทีการที่เราตั้งมั่นอยู่ในความคิดใดแล้ว
มันก็ยากที่จะลบความเชื่อมั่นและทัศนคติที่มีต่อสิ่งเหล่านั้น
แบบพลิกจากแสงเป็นเงาหรือจากมืดเป็นสว่างก็ตาม




เราไม่ได้แอนตี้ความคิดใคร
แต่แสดงความคิดเห็นของตัวเอง...


(นี่เป็นหนึ่งในเหตุผลที่ทุกครั้งเมื่อเรากล่าวถึงการ์ตูน
จะยกไปไว้ในหมวด art)

ช่วงนี้เราโดนบ่นเรื่องการแบ่งเวลามากๆ
เพราะอยู่ ม.6 และใกล้สอบตรงเต็มทีแล้ว

แต่จะให้เราตัดการ์ตูนออกไปจากชีวิตก็คงยากแฮะ
(ลงแดง)


อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก มันทนไม่ไหวอะ



ไม่ว่าจะนานแค่ไหน
ก็จะยังรักเธอต่อไป
ต่อไป
และ
...ตลอดไป...


รักการ์ตูนจัง





ป.ล.

บล็อกวันนี้ยาวจังแฮะ = =