Takin' Me Down To Strawberry Fields
Interesting Links
Baramos Fan Fiction : วิเวียนxโรเวน "ปลายฟ้าแห่งนิรันดร"
posted on 27 Jul 2005 21:16 by thera in worksอยากให้ได้อารมณ์มากขึ้นคลิกที่นี่ =>
เวลากับลมหายใจ (ประกอบเรื่องรอวันฉันมีเธอ)
เรื่องนี้แต่งเป็นคู่กับฟิค "เท่าไหร่... ก็คงไม่พอ"
หวานเลี่ยนหยดย้อย(ในความรู้สึกข้าพเจ้า)
บิลท์อารมณ์นานมากกว่าจะกลั่นออกมาได้
(จริงๆก็เสร็จนานแล้วล่ะ แต่เพิ่งมีโอกาสเอามาลง)
ปลายฟ้าแห่งนิรันดร
เป็นคำถามที่ไม่มีวันที่จะลังเลในการเอ่ยตอบ
... เจมิไน ...
ต่อให้โลหิตในร่างต้องไหลนองแผ่นธรณี... ทั้งชีวีนี้ก็ขอดับสูญในขณะที่มือถือดาบ
ต่อให้ต้องกลายเป็นคนใจดำ... ทั้งชีวีนี้ก็ขอภักดีเพียงเจมิไน
ต่อให้ถูกตราหน้าว่าเป็นคนตระบัดสัตย์... แต่ทั้งชั่วชีวีนี้ก็ขอปกป้องแผ่นดินเกิด
ยากยิ่งสิ่งเดียว...
เส้นขนานก็คือเส้นขนาน มิอาจมาบรรจบกันได้
หากแต่สิ่งที่คงมั่นอยู่นั้น คือ ความเที่ยงตรงที่ไม่ผันแปรอัน
ตกตะกอนฝังรากหยั่งลึกลงในห้วงมโนนึกแห่งเรา
หวัง... ให้เจ้าเข้าใจในความจริงข้อนี้เหลือเกิน
ปรารถนา... ขอเพียงเจ้าเติบโตอย่างสง่างามและแข็งแกร่งเกินผู้ใดเพื่อผืนธรณีของเจ้า
วอน... เทพเทวาโปรดให้เจ้ามีสติระลึกรู้ได้ถึง ความจริง
บัดนี้ เจ้าไม่ใช่ น้องหญิง ตัวเล็กคนเดิมอีกต่อไปแล้ว... หากแต่เป็นจักรพรรดินีแห่งเวนอล
...น้องหญิง...
ไม่จำเป็นแม้แต่น้อยที่จะต้องอยู่เคียงกายตลอดเวลา
ไม่จำเป็นที่เจ้าจะต้องเอ่ยคำหวานหรือคำรักใดๆให้ข้าฟัง
ไม่จำเป็นเลย...
ไม่จำเป็น... เพราะถึงต้องร้างลา พรากจากกัน
กี่สิบเดือน...
กี่ร้อยปี...
หรือให้ลุล่วงเป็นพันภพ หมื่นชาติ...
แสงตะวันจะยังคงทอประกายส่องฉายความอบอุ่นเยี่ยงคืนวัน ณ อดีตกาล
สายลมจะยังคงพลิ้วผ่านส่งความคิดถึงคะนึงหาของเจ้าเคียงมาเสมอ
ถ้อยพาทีของเจ้าจะยังคงตรึงแน่นไม่มีวันสูญสลายไปจากโสต
รอยสรวลแย้มยิ้มจะไม่มีวันห่างหายไปจากดวงเนตรคู่นี้
แม้ว่าจะถึงเสี้ยววินาทีสุดท้ายแห่งชีวิต... ก่อนการนิทราอันเป็นนิรันดร์
ดวงตาของข้าจะมองเห็นเพียง เจ้า
เสียงเอื้อนเอ่ยวจีของข้าจะปรากฏเพียง นามของเจ้า
ทุกลมหายใจของข้าจะมีเพียง เจ้า
...เจ้าเพียงผู้เดียว....
หากแต่ดวงใจทั้งดวง... ข้าขอมอบแด่ เจมิไน
ขอโทษ... ที่ทำให้เจ้าผิดหวัง
ขอโทษ... ที่ทำให้เจ้าตรอมตรม
ขอโทษ... ที่ทำให้เจ้าเจ็บปวด
แต่โปรดเถิด...
โปรดรับรู้เอาไว้ว่า เจ้าพี่ของเจ้า ก็ไม่ได้รับรู้ถึงความรู้สึกนั้นน้อยกว่าเจ้าไปสักเท่าไร
โปรดเถิด...
โปรดรอวันที่สองเราจะได้ยืนเคียงกัน ณ ฟากฝั่งฝันแห่งดินแดนมัชฌิมภพ
หากเมื่อวันนั้นมาถึง... พี่จะมา รอ รับเจ้าที่ปลายฟ้าแห่งนิรันดร ที่ๆทุกอย่างเป็นศูนย์...
.
..
....
นามใดที่ท่านเห็นว่าไพเราะที่สุด?
...เจมิไน...
วาจาใดที่ท่านเห็นว่าแว่วหวานกังวานก้องที่สุด?
...เจ้าของนามเดียวที่ข้าจะตอบ...
หอมใดที่ท่านเห็นว่าตราตรึงนาสิกที่สุด?
...เจ้าของนามเดียวที่จะไม่มีวันเปลี่ยนแปร...
นางใดที่ท่านเห็นพ้องว่างดงามที่สุด?
........
...
.
.
รอยรักที่สลักปักดวงจิต
คะนึงคิดคำนึงถึงรำพึงหา
จะงามใดก็มิเท่างามแก้วตา
ร้อยดาราระยับพราวหาเท่านาง
ชอบสำนวนมากๆๆ
(ถึงแม้..จะไม่เชียร์คู่นี้ก็เถอะ เหอะๆ - -)
#1 By tsukasa on 2005-07-30 20:41