Takin' Me Down To Strawberry Fields

จริงๆเหตุเกิดเมื่อวานแต่ว่าเหนื่อยจนพิมพ์ไม่ไหว

เพราะเล่นละครเวที(โรงเรียน)
เรื่อง พระมหาชนก

จริงๆตอนแรกอยู่ฝ่ายทำฉาก
แต่ไปๆมาๆดันโดนลากไปเป็นตัวประกอบอดทนซะอย่างนั้น(ฮา)

วันเกิด

เมื่อวานนี้ตื่น 6 โมงออกไปใส่บาตรพระสงฆ์ 9 รูป
(เผลอนิมนต์องค์เดิมไปด้วยความหน้ามึน =[]=)

6.30 ก็กลับมาบ้านอาบน้ำแต่งตัว จัดกระเป๋า
ประมาณ 8 โมงก็มาถึงโรงเรียนแบบเฉียดฉิว(อีกแล้ว)

หลังจากที่กิจกรรมหน้าเสาธงเรียบร้อย
หัวหน้าห้อง หม่อมบุ้ง ก็ตระเวนขอคาบอาจารย์เพิ่อซ้อมการแสดง+ทำฉาก
ซึ่งก็สรุปว่าวันนั้นเราไม่ได้เรียนเลยซักกะวิชาเดียว
เพราะขอได้หมด (ยกเว้นชีวะที่ต้องสอบเรื่องหมู่เลือด = =)

หลังจากนั้นความวุ่นวายก็เริ่มขึ้นเรื่อยๆ

คาบ 1: เดิมเป็นคณิตฯ ก็รีบทำฉากที่เหลือให้เสร็จ
(ติดดาว วางตำแหน่งอุปกรณ์ ฯลฯ)

คาบ 2 : วิ่งไปสอบชีวะ ข้อสอบก็งงๆ ทำเสร็จแบบมึนๆ เดินออกมาแบบเมาๆ

คาบ 3 : จัดฉากต่ออีกแล้ว~
ตอนนี้เพิ่อนๆตัวแสดงหลักเริ่มซ้อมบทกับฝ่ายเสียง

คาบ 4 : ก็ซ้อมมันต่อไปเถอะ = =

หลังจากนั้นตอนใกล้ๆเที่ยงทุกคนก็รีบไปกินข้าว
ก่อนจะกลับมาซ้อมบทย่อยๆอีกครั้ง

ประมาณบ่ายโมง เพื่อนๆทุกคนก็ไปแต่งหน้า
(อิฉันก็ไปเปลี่ยนชุดด้วย เพราะได้บทเดินแฟชันโชว์ :P)

กว่าจะแต่งตัวกันเสร็จก็บ่าย 2 ได้เวลาแสดงรอบแรกพอดี
สรุปว่าเรายังไม่มีเวลาซ้อมใหญ่กับฉากเลย = =

มาถึงตอนนี้น้องๆม.1ก็เริ่มจัดเก้าอี้นั่งดูกันแล้ว
(ทางเราไม่มีบริการให้ :P)

หลังจากกราบไหว้สิ่งศักดิ์สิทธ์เอาฤกษ์เอาชัยแล้วพวกเราก็เริ่มการแสดงในทันทีค่ะ





(เนื้อเรื่องโดยย่อสุดๆ)


เรื่องเริ่มที่นครมิถิลา
ฉากแรกเป็นการต่อสู้ของพระอริฐชนก(เขียนถูกเปล่าหว่า?)กับพระโปลชนก

ต่อมาเป็นฉากพระนางเป็บข้าวของหนีซึ่งรับบทโดย ยุ
ไอ้ยุแค่ยืนเฉยๆก็ฮาแล้ว เพราะว่ามันใส่ชุดที่รัดสุดๆจนน่าตกใจ
แถมยังทำท่าน่าถีบมากด้วย :P

ทีนี้พระนางก็เดินทางไปนครจัมปากะโดยอาศัยท้าวสักกะ

พอมาถึงจัมปากะก็ได้ที่อยู่+คลอดพระมหาชนก

ทีนี้พอพระมหาชนกโตทางเราก็จัดการเปลี่ยนคนแสดงเลย
(เห็นความเปลี่ยนแปลงง่ายดี 55+)
และเนื่องจากคนแสดงมันป๊อบมากๆ น้องๆก็กรี๊ดกันใหญ่

ทีนี้ก็มาเป็นฉากพระมหาชนกไปนครมิถิลา
ฉากนี้เราก็เริ่มทำงานแล้วล่ะ

พระมหาชนกก็ทำท่าเดินโคลงๆโดยมีฉากหลังเป็นเรือ
ส่วนพวกเราก็ต้องวิ่งไปวิ่งมาโดยมีสัตว์น้ำเชิดอยู่ในมือ T T
(ตรงนี้วิ่งหลายรอบเหนื่อยมากๆ)

ทีนี้นางมณีเมขลาก็เริ่มออกโรงอย่างอลังด้วยเพลง dangerous ของทาทา
ซึ่งใครมาเห็นก็ต้องตะโกนชื่อเพลงอะนะ =[]="
คุณเธอdangerousจริงๆ

พอนางมณีเมขลาอุ้มพระมหาชนกไปนครฯแล้ว
พระมพาชนกก็ได้เป็นกษัตริย์เพราะสามารถไขปริศนา
ที่พระโปลชนกตั้งไว้ก่อนสิ้นพระชนม์ได้

ตอนนี้ชาวเมืองก็มีการเฉลิมฉลอง
และฉากนี้ตูข้าก็ออกอีกแล้ว~

ตอนนี้ก็เป็นฉากเดินแบบซะด้วยสิ
เหอะๆ เราก็ฉาบซีเมนต์เต็มที่เลย เดินออกไปแอ็คท่าตะเบ๊ะ 55+
หละงจากนั้นก็เดินขึ้นไปสวนสนามบนเวทีอย่างรวดเร็ว
และรีบกลับเข้าไปข้างหลังฉากด้วยความดีใจ

หลังจากนั้นก็เป็นฉากหวานเลี่ยนมากๆของพระมหาชนกxสีวลีเทวี
ฉากนี้ทั้งYทั้งเลี่ยนเลย เพราะคนแสดงเป็นชายทั้งคู่
ใครที่มาเห็นเชื่อว่าต้องขนลุก = =
(อิฉันเสพวายยังกลัวเลย)

หลังจากนั้นก็เป็นช่วงโชว์ภูมิปัญญาของพระมหาชนกเกี่ยวกับเรื่องต้นมะม่วง
เสร็จแล้วก็เป็นฉากที่พูดถึงการตั้งปูทะเลย์มหาวิชชาลัย

สุดท้ายก็จบลงด้วยดี...

หลังจากที่การแสดงจบลงเพื่อนๆก็เข้ามาร้องเพลง HBD ให้เรา T^T
แล้วทำพิธีมอบเค้กให้เรา
ซึ้งจ๊ะ.. รักพวกแกทุกคนนะเว้ยยยยยยยยยยยย

งานคราวนี้ยอมรับจริงๆว่าเหนื่อยมากเพราะหลังจากนี้ต้องแสดงกันอีก 1 รอบ =[]="
ทั้งฝ่ายพากย์ ฉาก ตัวแสดงหลัก ตัวประกอบอดทนและเสียง
ต่างก็ทำงานกันตลอดเวลา

อาจเป็นงานครั้งแรกและครั้งเดียวที่ได้ทำกับเพื่อนทั้งห้อง

มีความสุขสุดๆเลยค่ะ^^

ความฝัน ความจริง และสิ่งที่ปรารถนา...


ตอนเด็กๆเคยมีผู้ใหญ่ถามเราว่าโตขึ้นอยากเป็นอะไร?

ตอนนั้นเราตอบไม่ได้
เพราะเราไม่อยากเป็นอะไรเลย


ตอนม.2 อ.ให้ออกแบบบรรจุภัณฑ์อะไรก็ได้
เราทำกล่องนม และเริ่มรู้สึกว่างานแบบนี้ก็สนุกดีนะ

พอช่วงม.2 ขึ้นม.3 (ปิดเทอม) เราได้ไปเข้าค่ายของ AA summer camp
ตอนนั้นเราถึงได้รู้จักจริงๆจังกับคำว่า "สถาปนิก" และเริ่มสนใจกับสิ่งนี้

แต่พอรู้ว่าสถาปนิกต้องเรียนกฎหมาย(บ้าง) เราก็เริ่มถอยออกมาหาข้อมูลอีกที
เพราะไม่ชอบวิชาท่อง = =


เหมือนกับว่าเราค่อยๆฝังตัวเองอยู่กับสิ่งเหล่านี้ทีละเล็กทีละน้อย
เพราะเรียนแผนวิทย์
เพราะชอบวาดรูป
เพราะโดนยุ(?)

เราก็เลยเริ่มมองคณะถาปัดย์ฯเป็นพิเศษ
จนบางครั้งเราเองก็ไม่แน่ใจ
ว่าสิ่งที่เรามั่นอกมั่นใจมาตลอดน่ะเป็นสิ่งที่ต้องการจริงๆรึเปล่า?

เราเองก็กลัวเหมือนกันกับการที่ปักใจแต่คณะนี้มาตลอด
มันจะทำให้เราเสียเวลาเสียโอกาสในนาทีสุดท้ายรึเปล่า?

แต่เราก็พยายามสำรวจตัวเองนะ
เราดูวิชาที่เค้าเรียนกันและถามตัวเองว่าชอบไหม?

เราพบว่าเราอยากเรียนสิ่งเหล่านี้
อยากลองงานกราฟฟิก ออกแบบผ้า นั่งทอผ้า ทำรถ ออกแบบบรรจุภัณฑ์

มาถึงตอนนี้มันก็ไม่อยากถอยแล้วเลยกะว่าจะสู้กับมันดูสักตั้งหนึ่ง
เพราะตอนนี้ทำใจได้แล้วว่าเสียเวลาปีนึงดีกว่าไม่ลองเสี่ยงอะไรเลย


เราจึงเอาใบตอบรับโควต้าของบางมดมาเขียน
(คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการออกแบบ สาขาวิชาศิลปอุตสาหกรรม)

ใกล้จะเป็นนักศึกษามจธ.แล้วค่ะ^^



ถ้าตอนนี้มีคนมาถามเราว่าอยากเป็นอะไร
เราพอจะตอบได้แล้วว่า

"อยากเป็นนักออกแบบ"