Takin' Me Down To Strawberry Fields

เมื่อวันพฤหัสหนีตายจากการรับความจริงคะแนนสอบไปนอนบ้านเพื่อน
(จริงๆคือเป็นบ้านป้าเขา... ทำเป็นโฮมสเตย์น่ะเค่อะ)
อันนี้คือบันทึกการเดินทาง มาจดๆไว้ กันลืม *-*

ขอต้อนรับเข้าสู่บ้านสวนเรือนไทย = =+

จากคืนก่อน... เราได้นัดเพื่อนๆไว้ที่เวลาบ่ายสามหน้าร้านเครื่องเขียน แต่ด้วยการคำนวน+รู้ซึ้งถึงสันดานเพื่อนๆ เราเลยไปเลทซะ 20 นาทีแน่นอนว่าก็ยังมากันไม่ครบอยู่ดี = =" เพราะคราวนี้เป็นการไปเที่ยวกับเพื่อนที่มีคนเยอะที่สุดของเราแล้วล่ะ (สุติ่ง พิกี้ จริง ไอ้แม็ก พี วาวา ปั๊ม ยุ เค้ก เนย ป้าเอ้ นิ เก่ง โก นังเบิ้ม ต่าง และเรา รวมๆก็ 17 คน)
เนื่องจากอากาศร้อนมากกกกกกก พวกที่มาตรงเวลา(น้อยครั้ง)อย่างเราเลยพากันไปกินไอติมซะก่อน หึๆ แม้แต่ตอนกินยังไม่วายแสดงความโฉด ใช้อิทธิพลขู่เข็ญรุ่นน้องที่ไปทำงานให้เอาไอติมมาให้ กรั่กๆๆๆ
จากนั้นก็ทยอยกันไปซื้อของกิน(ตลาดก็ใกล้วายเต็มที... = =) กว่าจะได้ฤกษ์ออกตลาดจริงๆก็ประมาณ 4 โมงครึ่ง เหมารถที่ท่าไป จ่ายกันคนละยี่สิ๊บบบบ

20 นาทีต่อมา... ถึงบ้านเรียบร้อย ที่นี่อยู่ใกล้กับอนามัยท่าคาสุดๆ สัญญาณโทรศัพท์แรงโคตรรรรร
เรารีบโยนหน้าที่ทำของสดให้พวกสาวๆในทันที แม็กกี้กับจริงแอบโวย... ชวนตรูมาเพราะเหตุนี้ใช่มั๊ย??? ส่วนเราระเห็จมาดูเค้าทำ : P
ผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมงถึงได้เริ่มละอายใจ มาช่วยเจ๊จริงทำแครอทนิโหน่ยเพราะเราเป็นคนบอกให้ซื้อมาย่าง เสร็จแล้วก็หนีไปถ่ายรูปเล่น(เลว)



โฉมหน้า เหล่าทาสในเรือนเบี้ย... ถ้าชาตินี้จะแต่งงานกับใครคงต้องเป็นจริงหรือไม่ก็เฮียแมะ TTxTTb


หมาเจ้าของบ้าน... ชื่ออะไรไม่รู้ พอเห็นกล้องแล้วนิ่งเชียว... (รูปสี)


อันนี้จำได้แม่น ถ่ายตอนเพื่อนๆกำลังทำปลาหมึก ล้างกุ้ง ล้างหอย
อันนี้ข้าพเจ้าจำเป็นจริงๆ ถ้าไม่ถ่ายตอนนี้มันจะหมดโอกาส เพราะพระอาทิตย์ตกดินเร็วมั่กๆๆๆ (กรั่กๆๆ แก้ตัว)

รูปนี้ถ่ายตรงสะพานข้ามคลองหน้าบ้าน


ส่วนถัดมาต่อจากเสาไฟ...


บรรยากาศหลังพระอาทิตย์ตก

ถ่ายๆๆ ไปได้ซักพัก เจ้าของบ้านก็กลับมา พอดีแม่หนูพิกี้ออกไปซื้อกับข้าวมาให้พวกเรา (กราบของพระคุณ *-*)
เราเลยหนีมาใช้แรงงานนิดหน่อยด้วยการยกของไปเก็บ จากนั้นก็ไปนั่งที่ศาลาดูเพื่อนๆทำกับข้าวต่อไป 555+ ประมาณ 6โมงครึ่งได้ล่ะมั้ง ถึงได้เริ่มเผาๆย่างๆอาหารกัน อยากจะบอกว่าเร้าใจมากๆ เพราะนังยุรนันท์คนดี มันไม่ทันมอง เผลอโยนไฟแช็กเข้าเตาไป เกือบได้เผาบ้านเพื่อนแล้วมั้ยล่ะ = ="
กินของไหม้กันไปซักพัก เจ๊พิก็เรียกขึ้นบ้านไปซร้วบบบข้าวต้มต่อ..

หลังจากบริโภคกันเรียบร้อยแล้วถึงได้จัดการเก็บล้าง แน่นอนว่าข้าพเจ้าเก็บ แต่สาวๆล้าง หึๆๆๆ มาเที่ยวนี้เรียกมันมาอย่างคุ้ม... ถึงจริงๆไม่ได้ตั้งใจจะเรียกมาทำงานเลยก็เหอะ แต่ขอโทษ... ถ้าไม่มีพวกแกทำให้กิน พวกเราคงอดตาย = ="

หลังจากทุกอย่างเรียบร้อย... ก็เป็นเวลาจั่ว


พวกหนูมะได้กินตังค์นะเคอะ

เป็นคืนที่จั่วมาราธอนมั่กๆ ตั้งแต่ 3 ทุ่ม ไปจนกระทั่งข้ามวันข้ามคืน (ตีสี่ตีห้าล่ะ..) แต่แม็กกี้หนีไปหลับก่อนอย่างรวดเร็วด้วยความอ่อนเพลียที่ถูกใช้งานเยี่ยงทาสในเรือนเบี้ย
คืนนั้นเล่นแต่สลาฟจนแทบกระอัก พอใกล้จะหลับๆ นิถึงได้สอนดัมมี่ให้ตาสว่างกัน ไพ่บ้าอะไร เครียดชิบ...
แหม่ๆ ถึงจะเล่นไพ่ แต่ก็ไม่กินตังค์นะเคอะ (ไม่มีให้กิน)

สรุปแล้วเราแทบก็ไม่ได้นอนเลย... เพราะกว่าจะนอนก็ใกล้ใส่บาตรเต็มที
ตอนใส่บาตรก็แอบฮา เพราะทุกคนเล่นเดินหนีพระ ไม่ยอมรับพร ...ผลของการไม่ได้นอน ทำเอาเบลอจัด หึๆๆ ได้ตายเร็วกันถ้วนหน้า = ="

จากนั้นก็เลยหนีมานอนต่ออีกรอบ แต่ก็นอนไปได้ประมาณชั่วโมงครึ่งเองล่ะมั้ง ตื่นเพราะเสียงเพื่อนจั่วสลาฟกันเฮฮาอย่างแรง ตกลงนี่เราติดไพ่กันงอมแงมแล้วสินะ...
ปวดท้อง... ไม่รู้ว่าหิวข้าวรึเป็นเพราะของย่างเมื่อคืน = = (เค้กบ่นว่ามันปวดท้องยังกะเป็นเมนส์... ฮากันกลิ้ง แกเคยมีเมนส์เรอะ!)
หลังจากนั้นถึงได้ทยอยกันไปอาบน้ำแล้วก็กลับบ้านกันไปทีละคนสองคน...

ส่วนเราเป็นพวกกลับบ่าย... มาถึงตลาด ร้อนสุดยอดดดดดด หาไรกินกันนิดหน่อยก่อนจะแยกย้ายกันกลับ
เราถึงบ้าน 4 โมงเย็นนอนสลบเป็นตายมาตื่นอีกทีตอนตี 1 ครึ่งกะจะมาอัพรูป... แต่ความขี้เกียจมีเยอะกว่า เลยนอนต่ออีกรอบมาตื่นก็ 6.30 โฮ่ๆ รวมๆแล้วเรานอนไปเกือบ 14 ชั่วโมงเชียวนะเนี่ย = =+
ไปเที่ยวบ้านสวนเรือนไทยคราวนี้ สรุปแล้วโปรแกรมหลักๆคือจั่วไพ่ เพราะไม่ได้ออกไปพายเรือดูหิ่งห้อยกันเลย แต่ก็สนุกดี (จริงๆไอ้หิ่งห้อยนี่ก็ดูกันไปหลายรอบจนเบื่อแล้ว = =)

สนใจข้อมูลติดต่อได้นะเคอะ (เผื่อเราอาจได้เปอร์เซ็นที่แนะนำแขก กรั่กๆ)