Takin' Me Down To Strawberry Fields

สวัสดีค่ะ(หลังจากที่ห่างหายไปนานแสนนาน)
ในช่วงซัมเมอร์นี้ ฉันได้ลงวิชาเลือกในสาขามนุษย์ศาสตร์ คือ วรรณกรรมฝรั่งเศส

แน่นอนว่าวิชานี้ยกเว้นไว้สำหรับผู้ศึกษาในคณะอักษรฯ
อิฉันจึงพอถูไถกับการอ่านไปได้ อนึ่ง... มันเป็นฉบับแปลไทยฮะฮ้าววววววววววววววววว

ตลอดซัมเมอร์นี้ ฉันจึงต้องอ่านหนังสือแน่ๆ 6 เล่มค่ะ
ตอนนี้กำลังเริ่มเล่มที่ 5

เล่มแรก คือ เจ้าหญิงหนังฬา



ก็องดิดด์



พ่อกอริโยต์



เจ้าชายน้อย



คนนอก



แรด
(ขี้เกียจหารูปค่ะ ขออภัย = =")

จากการเรียนวิชานี้ทำให้ฉันได้อะไรบางอย่างที่มากกว่าการอ่านหนังสือ
อาจารย์พยายามบอกฉันให้รู้จักการอ่านหนังสือที่เป็น"หนังสือของเรา"มากกว่าที่เป็นหนังสือของนักเขียนท่านนี้ๆ บลาๆ~

อีกประการหนึ่งคือสิ่งที่ฉันค้นพบจากวิชานี้คือความหมายงานวรรณกรรมที่แตกต่างค่ะ
วรรณกรรมไทยและต่างชาติย่อมไม่เหมือนกันอยู่แล้วล่ะ แต่ความต่างนี้ทำให้ฉันเข้าใจอะไรได้มากขึ้น ได้เรียนรู้สิ่งต่างๆมากมายที่ฉันไม่พบในวรรณกรรมไทยสมัยนี้(ซึ่งนั่นก็แล้วแต่เรื่องนะจ๊ะ)

อนึ่ง นักเขียนบางท่านเป็นนักปรัชญา จึงทำให้ความหมายแฝงในเรื่องที่พบยิ่งยากต่อการตีความเหลือเกิน(แน่นอนว่าถ้าฉันไม่มาเรียนก็คงไม่รู้หรอกค่ะ)
การเรียนวิชานี้ทำให้ความปรารถนาในการอ่านหนังสือของฉันมีมากขึ้นจนกระทั่งอยากเรียนภาษาฝรั่งเศสเลยทีเดียว


ไม่ใช่ว่าวรรณกรรมไทยไม่ดี แต่ที่ฉันค้นพบมันแตกต่างออกไปเสียมาก

ในสมัยนี้ฉันรู้สึกว่าหนังสือภาษาไทยหาอ่านยากขึ้นทุกวัน พื้นที่ของหนังสือมีเท่าเดิมหรืออาจจะมากขึ้นแต่ก็ถูกเบียดบังด้วยหนังสืออย่างอื่น

สำหรับบางคนอาจต้องการหนังสือที่ให้ความบันเทิงเพียงอย่างเดียว
แต่สำหรับฉัน จะรู้สึกยินดีและพึงพอใจอย่างยิ่งหากหนังสือที่ฉันอ่านทำให้ฉันเห็นอะไรใหม่ๆ เรียกได้ว่า กดดันหรือเครียดเท่าไหร่ก็ยิ่งดีเท่านั้น
(มาโซนี่เอง..)


ฉันอยากอ่านมากกว่านี้ค่ะ
ฉันสนุกกับการอ่านหนังสือที่สร้างความเครียดให้กับตัวเอง

ฉันชอบหนังสือภาษาไทย

.......................................................................................

แทรกท้ายสักนิด เอนทรีนี้ทิ้งไว้นานเกือบครึ่งเดือนเลยแทบไม่เหลืออะไรมาอัพ = ="

แต่เอาเป็นว่าอย่าลืมไปอุดหนุน บุญชู สระอู ย้าน ยาน~ กันนุ
สินค้าจำนวนมากกำลังรอคุณไปจับจองเป็นเจ้าของ 5555+

อยากเห็นหน้าน้องรหัสแล้วฮ่ะ..