Takin' Me Down To Strawberry Fields

ไม่ได้เขียนผิดนะ จงใจ
มีคำหยาบคายแทรกเป็นระยะขออภัย

ชีวิตตอนนี้โคตรแย่ งานๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆสุมหัวจะจะตายห่าอยู่แล้ว
สอบเสร็จก็เจอกับงานที่แย่กว่าสอบล้านเท่า เศร้ามากๆ TT_TT

ทำไมมันรู้สึกเหนื่อยได้ขนาดนี้วะ

วันนี้พูดในใจว่า เ หี้ ย ไปเป็นสิบๆรอบ

ใจนึงก็เซ็งและนึกถึงคำว่าเต็มที่ขึ้นมา

รับน้องที่ผ่านมาพี่ได้ฝากรอยประทับอะไรไว้หลายอย่าง
แต่ถามว่าเราได้เรียนรู้อะไรจากสิ่งที่พี่สอนแล้วนำไปใช้จริงๆบ้าง?

เรายังไม่เคยสุดๆกับการเรียนเลยว่ะ ยังคงทำตัวเป็นไอ้โง่(ที่เสือกชิว+ขี้เกียจ)อยู่ต่อไป

อันที่จริงก็ไม่ได้อยากเนิร์ดอะไร เราเกลียดความเนิร์ด

แต่ ความคิดที่ทำให้เราอยากทำตัวจริงจังมันผุดขึ้นมาบ่อยๆเหมือนกัน

เรียนจบไปแล้วจะทำอะไร เพื่อใคร ยังไง ที่ไหน

งานอะไรที่คิดว่าเราทำแล้วจะมีความสุขจริงๆกันแน่
เลือกทางสายนี้โดยไม่มีเป้าหมายที่แน่นอน เพราะไม่เคยตั้งใจคุยกับตัวเองจะมีผลอะไรหรือเปล่า

ที่เราเลือกเรียนมหาวิทยาลัยจะถือว่าเป็นกระแสก็เป็นได้
เราเป็นสิ่งมีชีวิตธรรมดาตัวหนึ่งที่ไหลไปตามกระแสอย่างเรื่อยเปื่อย
การที่สอบเข้ามหาวิทยาลัยดีๆได้ถือเป็นความภูมิใจของบรรพบุรุษทางบ้านอย่างหนึ่ง แต่เรายังไม่แน่ใจว่าเราภูมิใจกับชื่อเสียงของสถาบันแค่ไหน ที่เราภูมิใจคือตัวเราเองและที่ๆเราเป็นอยู่ ที่ๆให้เรามีโอกาสเข้าไปยืนเสียมากกว่า

แต่กระนั้นเลย.... กูสอบติดแล้วเข้าไปเรียนเหนื่อยๆ โทรมๆ หัวฟูๆแล้วพยายามจะเรียนให้จบเพื่ออะไรกันหนอ???

ฟังพี่คนหนึ่ง(เป็นหนึ่งในเจ้าของร้านกาแฟที่ด้านบนเป็นคณะละคร 8X8 คณะละครเล็กๆของคนที่เดินตามฝัน..)แกให้สัมภาษณ์นิตยสารอะไรสักอย่างมา...

"คนเก่งๆก็ไปเป็นหมอ เป็นวิศวะ เข้าไปก็เรียนๆแล้วก็จบโดยไม่ได้ดูอะไร หมุนไปเรื่อยๆ ไม่ได้หยุดดูอะไร"(พูดประมาณนี้ จำไม่ได้ ขออภัย)

ฟังแล้วเศร้าจริงๆ
มหาวิทยาลัย เป็นการเรียนครั้งสุดท้ายในระบบแล้วนะคุณ ฉันยังไม่รู้จะทำยังไงกับตัวเองเลย

มีคนจำนวนมากที่บ่นว่าอยากได้งานอะไรดีๆทำ ทำไมดูเหมือนเรากลายเป็นตัวเลือกก่อนที่เราเลือกจะทำอะไรไปแล้วล่ะ???

ฉันปรารถนาจะอยู่กับงานที่เหนื่อยแค่พอประมาณ แต่มีความสุข
งานนั้นคืออะไร ฉันยังนึกไม่ออก

เมื่อก่อนเคยคิดจะวาดรูปประกอบ ถูๆไถๆไป แต่พอเวลาหายไปก็เริ่มรู้ว่าเราอาจไม่รู้สึกจริงจังกับมันอย่างที่คิดก็เป็นได้

ความสุขของฉันคืออะไร?

ของบางอย่างที่เมื่อก่อนเราคิดว่าไม่มีไม่ได้ พอเวลาผ่านไปก็เริ่มปลงตกและเฉยๆไปเอง
เป็นธรรมดาโลก...

โลกหมุนเร็วเท่าเดิมแหละ แต่เราหมุนเร็วกว่าโลกอีกมั้ง?

อีกอย่างนึงก็คือ มีคนจำนวนมากบอกว่าได้อะไรจากการเรียนคณะนี้ที่นอกเหนือจากการเรียนไปมาก เรายังไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่เลย
แต่สิ่งแรกที่เราเรียนรู้ก็คือเวลาเป็นสิ่งสำคัญมาก
และสองก็คือ เต็มที่กับสิ่งที่ทำ

ทุกวันนี้กับที่ๆเราอยู่เราไม่เสียใจเลย สังคมที่มีก็ด้วย ชีวิตทุกวันยังมีบางสิ่งที่ทำให้รู้สึกดีอยู่ถึงจะเป็นกิเลสจอมปลอมไปบ้าง

ขอบคุณการนอน เกมตบและเอ็กซ์ทีนที่ทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้น
วันนี้มีสาระทิ้งท้ายก่อนขอลาตายไปกับกองงาน