Takin' Me Down To Strawberry Fields

เจ้าพี่... หญิงยอมสละทุกอย่างเพื่อเจ้าพี่ได้
เจ้าพี่... หญิงยอมถูกหมิ่นเกียรติราชนิกูลเพื่อเจ้าพี่ได้
เจ้าพี่... หญิงยอมดับลมหายใจเพื่อเจ้าพี่ได้

เพราะชั่วชีวิตของหญิงมีเพียงเจ้าพี่ที่เป็นดั่งดวงแขในค่ำคืนที่สิ้นไร้ซึ่งแสงสว่าง เปรียบยิ่งแสงสุรีย์ที่ดับสิ้นอนธการอันหนาวเหน็บจับไปถึงขั้วดวงใจ...

เจ้าพี่... หญิงไม่เข้าพระทัยเจ้าพี่เลย
ท่านบอกให้รอ... หญิงก็รอ
ท่านบอกให้หญิงทำตัวดี... หญิงก็ทำดี

...แต่แล้วท่านกลับปฏิเสธหญิง...
หญิงยังดีไม่พอสำหรับเจมิไนหรือคะ?

เจ็บยิ่งนัก... เมื่อสำเนียงที่เคยอบอุ่น อ่อนโยนและกังวานหวานกลับแปรเปลี่ยนเป็นนิ่งเฉย เย็นชาเสียยิ่งกว่าคิมหันต์ที่โหดร้ายที่สุด
ปวดยิ่งนัก... เมื่อท่าทีของเขาพลิกกลับจากหน้าเป็นหลังราวกับทิวาพลิกผันเป็นราตรี
เชือดเฉือนยิ่งนัก... เมื่อแววตาอาทรที่เคยมีให้หลงเหลือแต่เพียงความว่างเปล่า

ใครหนอใคร?
ที่กล่าวว่า กษัตริย์ตรัสแล้วไม่คืนคำ
ในเมื่อการเดิมพันครานี้ ศักดิ์ศรีทั้งหมดของเธอถูกแลกกับความอัปยศอดสูเสียแล้ว...
หากหยาดน้ำใสที่รินไหลแนบเนื้อนวลละเอียดนั้นช่วยบรรเทาความเจ็บปวดนี้ลงไปได้บ้างก็คงจะดีสินะ

แต่ต่อให้อัสสุชลที่หลั่งออกมานั้นแปรไปเป็นหยาดโลหิตก็ตาม... คนใจดำก็คงยังเป็นคนใจดำอยู่ดี

...เจ้าพี่...
เหตุใดกันหนอที่ทำให้ท่านผลักไสไล่ส่งหญิงได้ถึงเพียงนี้

หรือเจ้าพี่มีใครที่เหมาะสมกว่าหญิงแล้ว?
คนที่ยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อเจ้าพี่... ยอมมากกว่าหญิงที่ขายศักดิ์ศรีทิ้งไป

มันคงยังไม่พอสินะ?

หรืออาจเป็นเพราะถ้อยจำนรรจาที่ไม่เคยแว่วออกจากปาก... ถ้อยคำที่แสดงถึงความรู้สึกที่เปี่ยมล้นของหญิง
แม้ว่าหญิงจะเพียรสื่อให้เจ้าพี่ทราบผ่านทางดวงเนตรคู่นี้...

มันคงไม่พอสินะ?

เมื่อเจ้าพี่ทิ้งวันวารไปเสียสิ้น หญิงก็มิอาจเหนี่ยวรั้งท่านไว้ได้
คงทำได้เพียงก้าวเดินต่อไป....
ด้วยสองบาทของตนเอง

...เพราะแผ่นดินเวนอลจักเป็นแผ่นดินที่ไร้จักรพรรดิ...

มาถึงตอนนี้...

ต่อให้หญิงทุ่มเทเพื่อเจ้าพี่อีกมากเท่าใด
ต่อให้หญิงกลายเป็นหญิงสาวที่เพียบพร้อมยิ่งกว่าใคร
ต่อให้หญิงงามมากขึ้นเพียงไหน

หรือต่อให้หญิง รัก เจ้าพี่มากกว่าใคร

ให้มากขึ้นอีกร้อยเท่าพันเท่า...
ให้ตราตรึง จารจำยิ่งกว่าเรื่องราวใดๆ...
ให้เนิ่นนานเหนือนิรันดร์กาลอันไร้ที่สิ้น...

เท่าไหร่... ก็คงไม่พอ

ภาพประกอบล่ะ ><
(แต่ไหงวาดก่อนแต่งฟิคได้วะ?)

ฟิคบารามอสเรื่องที่ 2! ไว้ว่างๆเดี๋ยวไปขุดเรื่องเก่ามาลง

ในเนื้อเรื่องนี้เป็นช่วงภาค 2 - 3 น่ะ ได้แรงบันดาลใจมาจากเพลงของลูกปัดค่ะ ><
(พอฟังทีไรมันก็นึกถึงคู่นี้ทุกที...)

เป็นฟิคสั้นตามอัตภาพผู้แต่ง :P

ขอบคุณที่รอโหลด

รบกวนติชมหน่อยนะคะ ><